Jezus Chrystus jest jedną z największych tajemnic wiary chrześcijańskiej. Według nauczania Kościoła katolickiego Jezus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem, odwiecznym Synem Bożym, który około dwóch tysięcy lat temu przyjął ludzką naturę, umarł na krzyżu, zmartwychwstał i wstąpił do nieba.
Najważniejsza prawda dotycząca obecnego istnienia Jezusa brzmi: Jezus Chrystus przebywa w niebie nie tylko jako Bóg, lecz również jako człowiek, posiadający prawdziwe, zmartwychwstałe i uwielbione ciało oraz ludzką duszę.
Oznacza to, że Jezus nadal jest człowiekiem. Nie przestał nim być po zmartwychwstaniu ani po wniebowstąpieniu. Jego człowieczeństwo zostało na zawsze zjednoczone z Jego Boską Osobą.
To właśnie ta prawda pozwala zrozumieć, w jaki sposób Jezus istnieje obecnie w niebie, co tam czyni, jak wygląda Jego uwielbione ciało oraz jaka jest Jego relacja z Bogiem Ojcem, Duchem Świętym, aniołami i zbawionymi ludźmi.
- ✨ Kim właściwie jest Jezus Chrystus?
Aby zrozumieć sposób istnienia Jezusa w niebie, trzeba najpierw wyjaśnić, kim On jest w swojej najgłębszej istocie.
Według wiary katolickiej istnieje tylko jeden Bóg, ale w trzech Osobach: Ojca, Syna i Ducha Świętego.
Te trzy Osoby Boskie posiadają jedną i tę samą naturę Bożą. Są odwieczne, wszechmocne, wszechwiedzące i nieskończone.
Jezus Chrystus jest drugą Osobą Trójcy Świętej, czyli Synem Bożym.
Nie został stworzony przez Boga Ojca. Istnieje odwiecznie, bez początku i bez końca.
Zanim powstał wszechświat, zanim zostali stworzeni aniołowie i ludzie, Syn Boży już istniał.
Ewangelia według św. Jana rozpoczyna się od słów:
„Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo”.
(J 1,1)
Słowo, o którym pisze św. Jan, to właśnie odwieczny Syn Boży.
W pewnym momencie historii świata wydarzyło się coś niezwykłego: Syn Boży przyjął naturę ludzką.
Nie przestał przez to być Bogiem, lecz stał się również człowiekiem.
Narodził się z Maryi Dziewicy, żył na ziemi, doświadczał ludzkich uczuć, cierpienia, zmęczenia, głodu i pragnienia.
Posiadał prawdziwe ludzkie ciało oraz prawdziwą ludzką duszę rozumną.
Miał ludzki intelekt, ludzką wolę i ludzką świadomość, a jednocześnie pozostawał wszechwiedzącym Synem Bożym według swojej natury Boskiej.
Jezus Chrystus jest więc jedną Osobą Boską posiadającą dwie natury: Boską i ludzką.
To zjednoczenie nazywamy unią hipostatyczną.
Sobór Chalcedoński w 451 roku nauczał, że obie natury Chrystusa są zjednoczone w jednej Osobie bez pomieszania, bez zmiany, bez podziału i bez rozłączenia.
Oznacza to, że człowieczeństwo Jezusa nie zostało wchłonięte przez Jego Bóstwo. Zachowało swoją rzeczywistość i wszystkie istotne właściwości ludzkiej natury.
- 🌅 Co stało się z Jezusem podczas zmartwychwstania?
Po śmierci Jezusa na krzyżu Jego ludzkie ciało zostało złożone w grobie.
Jego ludzka dusza oddzieliła się od ciała, tak jak dzieje się podczas rzeczywistej śmierci człowieka.
Jednak Boska Osoba Syna Bożego pozostała zjednoczona zarówno z Jego duszą, jak i z Jego ciałem, również w czasie ich rozdzielenia przez śmierć.
Trzeciego dnia nastąpiło zmartwychwstanie.
Dusza i ciało Jezusa ponownie się zjednoczyły, a Jego ciało zostało przemienione i uwielbione.
Nie było to zwykłe przywrócenie życia biologicznego, takie jak w przypadku Łazarza.
Łazarz został wskrzeszony, ale później ponownie umarł.
Natomiast Jezus zmartwychwstał do życia niepodlegającego już śmierci.
Jego ciało zostało obdarzone nowymi właściwościami.
Mogło być widziane i dotykane. Jezus spożywał pokarm w obecności uczniów. Pozwalał apostołom rozpoznawać swoje rany.
Jednocześnie pojawiał się wśród uczniów mimo zamkniętych drzwi, a także znikał im z oczu.
Nie oznacza to, że Jego ciało było pozorne albo niematerialne.
Przeciwnie — było rzeczywistym ciałem ludzkim, ale istniało już w stanie uwielbienia.
Katechizm Kościoła Katolickiego w punktach 645–646 wyjaśnia, że zmartwychwstałe ciało Jezusa jest prawdziwe, a zarazem posiada nowe właściwości, niepodlegające zwykłym ograniczeniom przestrzeni i czasu.
Zmartwychwstały Jezus nie jest duchem pozbawionym ciała. Jest żyjącym człowiekiem, którego ciało zostało przemienione przez moc Bożą.
- ☁️ Co oznacza, że Jezus wstąpił do nieba?
Przez czterdzieści dni po zmartwychwstaniu Jezus ukazywał się swoim uczniom, rozmawiał z nimi i pouczał ich o Królestwie Bożym.
Następnie dokonało się wniebowstąpienie.
Dzieje Apostolskie opisują, że Jezus został uniesiony w obecności apostołów, a obłok zabrał Go sprzed ich oczu (Dz 1,9).
Wydarzenie to ma bardzo głębokie znaczenie teologiczne.
Nie chodzi wyłącznie o fizyczne uniesienie się Jezusa ponad powierzchnię ziemi.
Nie należy wyobrażać sobie wniebowstąpienia jako podróży kosmicznej, podczas której Jezus przebył określoną odległość i dotarł do jakiegoś miejsca znajdującego się poza galaktykami.
Niebo w znaczeniu teologicznym nie jest po prostu odległym fragmentem wszechświata.
Jest rzeczywistością życia w doskonałej komunii z Bogiem.
Wniebowstąpienie oznacza zatem, że człowieczeństwo Jezusa zostało wprowadzone na zawsze do chwały Bożej.
To bardzo ważne rozróżnienie.
Jako Bóg Syn Boży nigdy nie był oddzielony od Ojca i Ducha Świętego.
Jako człowiek Jezus przeszedł natomiast przez śmierć i zmartwychwstanie do nowego sposobu istnienia.
Wniebowstąpienie stanowi ostateczne wejście Jego uwielbionego człowieczeństwa do chwały niebieskiej.
Katechizm wyraźnie stwierdza tę prawdę w punktach 659–667.
- 👑 W jaki sposób Jezus istnieje obecnie w niebie?
To najważniejsza część całego zagadnienia.
Według nauczania Kościoła Jezus Chrystus istnieje obecnie w niebie w pełni swojej Boskiej i ludzkiej natury.
Jest jedną Osobą Boską, ale posiada zarówno naturę Boską, jak i ludzką.
Jako Bóg jest odwieczny, nieskończony i wszechobecny.
Jako człowiek posiada prawdziwe, uwielbione ciało oraz ludzką duszę.
Jego ciało nie podlega już śmierci, chorobom, starzeniu się ani rozkładowi.
Nie potrzebuje pożywienia do podtrzymywania życia biologicznego.
Jego ziemskie cierpienia zostały zakończone.
Jego ludzkie ciało uczestniczy w chwale Boskiej Osoby Syna.
Oznacza to, że Jezus nie istnieje w niebie wyłącznie jako niematerialna świadomość.
Nie jest tylko wspomnieniem historycznej postaci.
Nie jest również samą energią, ideą ani symbolicznym przedstawieniem obecności Boga.
Jezus istnieje rzeczywiście i osobiście jako zmartwychwstały Bóg-Człowiek.
Możemy zatem powiedzieć, że w niebie żyje ten sam Jezus, który narodził się w Betlejem, nauczał w Galilei, uzdrawiał chorych, umarł na Golgocie i zmartwychwstał.
Jednak sposób istnienia Jego człowieczeństwa został radykalnie przemieniony.
Nie znamy wszystkich właściwości uwielbionego ciała ani tego, jak dokładnie odnosi się ono do przestrzeni i czasu.
Objawienie nie daje nam szczegółowego opisu fizycznej struktury nieba.
Dlatego nie należy przedstawiać nieba jako materialnego pałacu, w którym Jezus zajmuje określone pomieszczenie i porusza się zgodnie ze zwykłymi prawami ziemskiej fizyki.
Z drugiej strony nie można zaprzeczać rzeczywistości Jego ciała.
Katolicka nauka podtrzymuje obie prawdy: rzeczywiste człowieczeństwo Jezusa oraz jego nadprzyrodzone uwielbienie.
- 🕊️ Co oznacza, że Jezus siedzi po prawicy Boga Ojca?
W katolickim wyznaniu wiary wypowiadamy słowa:
„Wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca”.
Nie oznacza to koniecznie, że w niebie znajdują się dwa materialne trony, na których siedzą obok siebie Bóg Ojciec i Jezus.
Bóg Ojciec jest czystym duchem i nie posiada ludzkiego ciała.
Wyrażenie „prawica Ojca” jest językiem biblijnym oznaczającym najwyższą godność, chwałę i władzę.
Chrystus jako człowiek został wywyższony i uczestniczy w królowaniu właściwym Jego Boskiej Osobie.
Jest Panem całego stworzenia.
Posiada władzę nad światem widzialnym i niewidzialnym.
Wszystkie rzeczy zostały poddane Jego panowaniu.
Nie oznacza to jednak, że Bóg Ojciec przekazał Synowi Bóstwo dopiero po wniebowstąpieniu. Syn posiada pełnię Bóstwa odwiecznie.
Nowością jest wywyższenie Jego człowieczeństwa.
Można to wyrazić następująco: Ten, który odwiecznie króluje jako Bóg, obecnie króluje również jako wcielony, zmartwychwstały i uwielbiony Syn Człowieczy.
- ❤️ Czy Jezus nadal posiada ludzkie serce, uczucia i świadomość?
Tak. Zgodnie z chrystologią katolicką Jezus zachował pełnię swojej ludzkiej natury.
Jego ludzka dusza nie została unicestwiona ani zastąpiona przez Boską naturę.
Jego człowieczeństwo posiada ludzki intelekt i ludzką wolę.
Możemy więc mówić również o rzeczywistym ludzkim życiu psychicznym Chrystusa, chociaż jego sposób funkcjonowania w stanie uwielbienia pozostaje tajemnicą.
Jezus nie stracił swojej ludzkiej tożsamości.
Nie przestał pamiętać o swoim ziemskim życiu ani o ludziach, których umiłował.
Jego miłość do człowieka nie ustała wraz z zakończeniem ziemskiej misji.
Wręcz przeciwnie, według teologii katolickiej miłość Chrystusa trwa wiecznie.
Szczególne znaczenie ma tutaj kult Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Serce Jezusa symbolizuje Jego rzeczywistą ludzką miłość, nierozerwalnie zjednoczoną z miłością Boską.
Jezus kocha ludzi nie tylko jako Bóg, ale także ludzkim sercem.
I właśnie dlatego człowiek może mieć z Nim relację niezwykle osobistą.
W Jezusie spotykamy Boga, który zna ludzkie życie nie tylko jako wszechwiedzący Stwórca, lecz również jako Ten, który sam przeżył ludzką egzystencję.
Doświadczył przyjaźni, zmęczenia, smutku, cierpienia, opuszczenia i śmierci.
Zna ludzką naturę od wewnątrz.
Ten sam Jezus, który płakał nad grobem Łazarza, żyje obecnie w chwale niebieskiej.
Nie jest już jednak poddany ziemskiemu cierpieniu.
- 🌟 Co Jezus robi obecnie w niebie?
Nie należy wyobrażać sobie życia Jezusa w niebie jako biernego odpoczynku.
Według katolickiej teologii Chrystus nadal realizuje swoją misję zbawczą.
Przede wszystkim jest najwyższym i wiecznym Kapłanem.
List do Hebrajczyków naucza, że Jezus nieustannie wstawia się za ludźmi przed obliczem Ojca.
Jego ziemska ofiara dokonała się raz na zawsze.
Nie musi ponownie umierać ani powtarzać swojej męki.
Jednak owoce Jego odkupienia są nieustannie udzielane ludziom.
Chrystus pozostaje jedynym Pośrednikiem między Bogiem a człowiekiem.
To właśnie przez Niego człowiek może otrzymać łaskę zbawienia.
Jezus jest również Królem wszechświata.
Jego królowanie nie oznacza jedynie politycznej czy materialnej władzy.
Jest panowaniem miłości, prawdy, sprawiedliwości i świętości.
Chrystus prowadzi historię zbawienia ku jej ostatecznemu wypełnieniu.
Jest także Głową Kościoła, który stanowi Jego Mistyczne Ciało.
Pozostaje zjednoczony z wierzącymi na ziemi, duszami poddawanymi oczyszczeniu oraz zbawionymi w niebie.
Wszystkie te prawdy wyjaśnia Katechizm Kościoła Katolickiego, zwłaszcza w punktach 662 i 667.
- 🌍 Czy Jezus znajduje się tylko w niebie, czy również na ziemi?
Odpowiedź wymaga rozróżnienia Jego dwóch natur.
Jako Bóg Jezus jest wszechobecny.
Oznacza to, że nie istnieje żadne miejsce we wszechświecie, które znajdowałoby się poza Jego Boską obecnością.
Jako Syn Boży podtrzymuje wszystko w istnieniu.
Jest obecny wszędzie mocą swojego Bóstwa.
Natomiast Jego uwielbione człowieczeństwo zostało wprowadzone do chwały niebieskiej.
Nie należy z tego wyciągać wniosku, że ludzkie ciało Jezusa stało się wszechobecne w taki sam sposób jak Jego natura Boska.
Sposób istnienia Jego zmartwychwstałego ciała jest jednak nadprzyrodzony i przekracza zwykłe ograniczenia przestrzenne.
Kościół naucza ponadto o szczególnej obecności Jezusa na ziemi w Eucharystii.
Pod postaciami konsekrowanego chleba i wina obecny jest cały Chrystus: Jego Ciało, Krew, Dusza i Bóstwo.
Nie jest to obecność jedynie symboliczna.
Jest rzeczywista i substancjalna.
Nie oznacza to jednak, że Jezus opuszcza niebo i fizycznie przemieszcza się do każdego kościoła podczas Mszy Świętej.
Obecność eucharystyczna ma charakter sakramentalny i stanowi szczególną tajemnicę wiary.
Katechizm Kościoła Katolickiego omawia ją szczegółowo w punkcie 1374.
Można więc powiedzieć, że Jezus jest obecny:
w niebie w swoim uwielbionym człowieczeństwie;
wszędzie jako wszechobecny Bóg;
w Eucharystii w sposób rzeczywisty, substancjalny i sakramentalny;
w Kościele i życiu wierzących przez swoją łaskę oraz działanie Ducha Świętego.
Te sposoby obecności są rzeczywiste, lecz nie są ze sobą identyczne.
- 👼 Czy Jezus widzi zbawionych ludzi i rozmawia z nimi w niebie?
Według wiary katolickiej niebo jest rzeczywistością doskonałej komunii Boga z osobami zbawionymi.
Nie polega jedynie na indywidualnym doświadczeniu szczęścia.
Jest wspólnotą miłości.
Zbawieni żyją w zjednoczeniu z Trójcą Świętą, z Jezusem Chrystusem, z Maryją, aniołami i pozostałymi świętymi.
Jezus jest centralną postacią tej wspólnoty jako wcielony Syn Boży i Odkupiciel człowieka.
Zbawieni mogą poznawać Go i kochać w sposób doskonalszy niż podczas życia ziemskiego.
Kościół naucza również o wizji uszczęśliwiającej, czyli bezpośrednim oglądaniu istoty Boga.
Oznacza to poznanie Boga dzięki udzielonej przez Niego nadprzyrodzonej zdolności.
Nie jest to zwyczajne widzenie za pomocą biologicznych oczu.
Dusze zbawionych przed powszechnym zmartwychwstaniem nie posiadają jeszcze swoich uwielbionych ciał.
Nie oznacza to jednak, że nie są świadome ani że nie mogą żyć w osobowej relacji z Chrystusem.
Katechizm w punktach 1023–1029 opisuje niebo jako doskonałe życie w komunii z Trójcą Świętą, Maryją, aniołami i wszystkimi zbawionymi.
W jaki dokładnie sposób odbywa się komunikacja między osobami w niebie?
Tego Objawienie nie wyjaśnia szczegółowo.
Możemy mówić o rzeczywistej komunii osób, wzajemnym poznaniu i miłości, ale nie wiemy, czy przypomina ona ziemskie rozmowy.
Nie należy zakładać, że zbawieni komunikują się wyłącznie poprzez wypowiadanie słów, tak jak czynimy to na ziemi.
- 🙏 Czy Jezus słyszy nasze modlitwy?
Tak. Według wiary katolickiej Jezus Chrystus zna modlitwy kierowane do Niego.
Nie oznacza to, że musi odbierać fale dźwiękowe w taki sam sposób jak człowiek posiadający ziemskie ciało.
Jako Bóg posiada doskonałą wiedzę.
Nie potrzebuje fizycznego narządu słuchu, aby poznać ludzkie myśli i prośby.
Możemy więc zwracać się do Jezusa zarówno wypowiadanymi słowami, jak i modlitwą wewnętrzną.
Możemy modlić się do Niego w domu, w kościele, podczas spaceru czy w samotności.
Nie istnieje konieczność fizycznego zbliżenia się do miejsca, w którym przebywa Jego uwielbione człowieczeństwo.
Syn Boży zna ludzkie serce.
Jezus powiedział swoim uczniom:
„A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni”.
(Mt 28,20)
Obietnica ta ma znaczenie duchowe i eklezjalne.
Chrystus pozostaje obecny w swoim Kościele i prowadzi ludzi ku zbawieniu.
- 🌺 Czy Jezus w niebie nadal jest tym samym człowiekiem, którym był na ziemi?
Tak, i jest to jedna z najważniejszych prawd chrześcijaństwa.
Jezus nie przestał być człowiekiem.
Nadal jest Synem Maryi.
Nadal jest potomkiem Dawida według ludzkiej natury.
Nadal posiada ludzką duszę i ciało.
Nadal jest Tym, który żył w Nazarecie, nauczał w Jerozolimie i umarł na krzyżu.
Nie utracił swojej osobowej tożsamości.
Jego człowieczeństwo zostało jednak przemienione i uwielbione.
Według Ewangelii zmartwychwstały Jezus zachował również ślady ran zadanych podczas męki.
Pozwolił Tomaszowi zobaczyć swoje dłonie i bok.
Te rany nie oznaczają, że Chrystus nadal cierpi fizycznie.
Stanowią znaki Jego zwycięstwa i miłości odkupieńczej.
Dlatego sztuka chrześcijańska przedstawia uwielbionego Jezusa z ranami na dłoniach, stopach i boku.
Wizerunki te wyrażają prawdę teologiczną, choć nie są fotograficznymi przedstawieniami rzeczywistości niebieskiej.
- 💫 Czy człowiek po śmierci będzie mógł zobaczyć Jezusa?
Według nauczania katolickiego osoby zbawione będą żyły w doskonałej komunii z Chrystusem.
Już przed powszechnym zmartwychwstaniem dusze zbawionych mogą uczestniczyć w szczęściu nieba.
Jednak ostateczne przeznaczenie człowieka obejmuje także zmartwychwstanie ciała.
Na końcu dziejów Bóg wskrzesi umarłych.
Dusza i ciało człowieka ponownie zostaną zjednoczone.
Zbawieni otrzymają ciała uwielbione, przemienione na podobieństwo zmartwychwstałego ciała Chrystusa.
Wtedy ludzka natura osiągnie swoją pełnię.
Człowiek nie będzie już podlegał śmierci, chorobom ani cierpieniu.
Będzie mógł uczestniczyć w rzeczywistości nowego nieba i nowej ziemi.
Zasadne jest więc przekonanie, że zbawieni będą mogli spotykać Jezusa jako rzeczywistą Osobę posiadającą uwielbione człowieczeństwo.
Nie wiemy jednak, jak dokładnie będzie wyglądało takie spotkanie ani jakie właściwości będzie miało ludzkie poznanie zmysłowe po zmartwychwstaniu.
Nie należy szczegółowo opisywać tych rzeczy tak, jakby zostały objawione.
- 🌈 Dlaczego Jezus zachował ludzką naturę na całą wieczność?
To zagadnienie ma szczególnie głębokie znaczenie.
Syn Boży nie przyjął człowieczeństwa jedynie na trzydzieści kilka lat swojego ziemskiego życia.
Wcielenie nie było wydarzeniem tymczasowym.
Stanowiło trwałe zjednoczenie Boskiej Osoby Syna z naturą ludzką.
Dlatego po zmartwychwstaniu Chrystus nie porzucił swojego ciała ani ludzkiej duszy.
Zabrał swoje uwielbione człowieczeństwo do chwały Ojca.
Oznacza to, że natura ludzka została w Osobie Jezusa Chrystusa wyniesiona do uczestnictwa w chwale Bożej.
Właśnie dlatego wniebowstąpienie ma tak wielkie znaczenie dla każdego człowieka.
Jezus nie tylko powrócił do Ojca.
Jako wcielony Syn Boży otworzył ludziom drogę do życia wiecznego.
W Nim ludzka natura osiągnęła już swój ostateczny cel.
Chrystus jest pierwszym i doskonałym wzorem uwielbionego człowieczeństwa.
Święty Paweł nazywa Go Pierworodnym spośród umarłych.
Oznacza to, że zmartwychwstanie Jezusa stanowi fundament przyszłego zmartwychwstania ludzi.
Jego obecne życie w niebie jest więc nie tylko przedmiotem wiary, ale również źródłem chrześcijańskiej nadziei.
- ✝️ Czy Jezus pozostanie człowiekiem przez całą wieczność?
Tak.
Według katolickiej nauki Jezus Chrystus na zawsze pozostaje prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem.
Nigdy nie utraci swojej ludzkiej natury.
Nigdy nie przestanie być Synem Maryi.
Nigdy nie przestanie posiadać uwielbionego ciała i ludzkiej duszy.
Nigdy nie przestanie być jedynym Pośrednikiem między Bogiem a ludźmi.
Zjednoczenie Boskiej i ludzkiej natury w jednej Osobie Chrystusa jest trwałe i nierozerwalne.
To oznacza, że również w wieczności człowiek będzie mógł rozpoznawać w Jezusie kogoś, kto naprawdę należy do ludzkiej rodziny.
Nie jest On jedynie nieskończonym Bogiem, którego transcendencja przekracza wszelkie ludzkie wyobrażenia.
Jest także naszym bratem według człowieczeństwa.
W Nim Bóg wszedł w ludzką historię i na zawsze związał się z ludzką naturą.
❤️ Podsumowanie — najważniejsza prawda o Jezusie przebywającym w niebie
Według teologii katolickiej Jezus Chrystus jest odwiecznym Synem Bożym, drugą Osobą Trójcy Świętej, który przez wcielenie przyjął prawdziwą naturę ludzką.
Po śmierci na krzyżu zmartwychwstał w swoim rzeczywistym ciele, które zostało uwielbione.
Następnie wstąpił do nieba, wprowadzając swoje człowieczeństwo do wiecznej chwały Ojca.
Obecnie Jezus istnieje jako jedna Osoba Boska posiadająca dwie natury: Boską i ludzką.
Jako Bóg jest wszechobecny i nieskończony.
Jako człowiek posiada prawdziwą ludzką duszę i uwielbione ciało.
Jest świadomy, żyje i działa. Kocha ludzi, pozostaje Pośrednikiem ich zbawienia i króluje wraz z Ojcem i Duchem Świętym.
Przebywa w komunii z aniołami i zbawionymi, którzy uczestniczą w Jego chwale.
Nie jest ograniczony zwykłymi prawami ziemskiej biologii i fizyki, ale pozostaje rzeczywistym, żyjącym Chrystusem.
Niebo nie oznacza dla Niego bezczynności ani oddalenia od ludzi.
Jest rzeczywistością doskonałej chwały, z której Jezus nadal prowadzi swoje dzieło zbawienia.
Najbardziej niezwykła prawda chrześcijaństwa polega na tym, że w samym centrum życia Trójcy Świętej, w wiecznej chwale Boga, znajduje się obecnie prawdziwy człowiek — Jezus z Nazaretu, Syn Maryi, ukrzyżowany i zmartwychwstały.
I właśnie dlatego chrześcijanin wierzy, że jego własnym przeznaczeniem nie jest unicestwienie ani wieczne istnienie jako bezcielesny duch, ale ostatecznie pełne, osobowe życie w zjednoczeniu z Bogiem — z duszą i uwielbionym ciałem.
Jezus nie tylko wskazał człowiekowi drogę do nieba. On sam przeszedł tę drogę jako człowiek i otworzył ją dla całej ludzkości. ✝️